Osteoporoza to rozpoznanie stawia się w przypadku stwierdzenia zmniejszonej gęstości kości w badaniu densytometrycznym. Występowanie osteoporozy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem złamań a to z kolejnymi powikłaniami związanymi z długotrwałym unieruchomieniem. Złamanie szyjki kości udowej wiąże się ze śmiertelnością dotyczącą nawet 30% chorych.

Zwiększone ryzyko osteoporozy dotyczy sytuacji niedoboru estrogenów (występowania nieregularnych miesiączek, opóźnionego dojrzewania oraz u kobiet po menopauzie), genetycznego obciążenia osteoporozą, niedożywienia, chorób przewlekłych (każda choroba trwająca powyżej 6 tygodni), jak również długotrwałego przyjmowania leków (leki przeciwpadaczkowe, glikokostykosterydy, heparyna) oraz używek (papierosy, kawa, alkohol).

Badania diagnostyczne w kierunku osteoporozy są zalecane też u wszystkich kobiet po 65 roku życia, a u mężczyzn po 70 roku życia oraz u wszystkich chorych z przebytymi złamaniami osteoporotycznymi (złamanie szyjki kości udowej, kości promieniowej, trzonów kręgów).

W leczeniu stosuje się hormonalną terapię zastępczą, preparaty wapnia i witaminy D3, bisfosfoniany, parathormon i sole strontu.